Onderwerpen

Pensioen

PENSIOENFONDS VOOR ZELFSTANDIGE KUNSTENAARS (AENA)

Als u auteursrechten ontvangt van de Vereniging Buma of een subsidie uit één van de overheidsfondsen voor cultuurbeleid, bouwt u een ouderdomspensioen op bij het pensioenfonds voor Zelfstandige Kunstenaars AENA. Het ouderdomspensioen ontvangt u naast de AOW en eventueel afgesloten lijfrenteverzekeringen. De som van deze drie is uw totale oudedagsvoorziening.

De pensioenregeling is bedoeld voor zelfstandige kunstenaars die een individuele en rechtstreekse subsidie (met daarin een component voor de kosten van levensonderhoud) ontvangen van het Fonds voor Beeldende Kunst, Vormgeving en Bouwkunst; het Fonds voor de Letteren; het Nederlands Fonds voor de Podiumkunsten+; het Nederlands Literaire Productie- en Vertalingenfonds of de Mondriaanstichting. De pensioenregeling is ook bedoeld voor muziekauteurs, componisten en tekstdichters, die van de Vereniging Buma inkomsten ontvangen over hun auteursrechten. Voor deze twee groepen is deelname verplicht.

Hoe word ik deelnemer?
Om aan de regeling deel te nemen, hoeft u niets extra’s te doen. Als u als zelfstandige kunstenaar voldoet aan bovenstaande criteria, dan geeft het cultuurfonds u automatisch op. Ontvangt u als muziekauteur inkomsten uit auteursrechten, dan regelt Vereniging Buma dit voor u met Stichting AENA. Bij AENA zijn zo’n 6.000 kunstenaars aangesloten.

Wat kost deelname?
Deelname aan de regeling wordt uit éxtra subsidie betaald. Uw inkomsten blijven dus per saldo gelijk. Naar die premiebetaling heeft u overigens geen omkijken. Het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen draagt uw pensioenpremie direct af aan het pensioenfonds. De pensioenpremie is 10% van de component voor levensonderhoud van uw subsidie-inkomen. Bent u muziekauteur, dan betaalt de Vereniging Buma een bedrag aan Stichting AENA dat overeenkomt met 10% van uw  muziekauteursrechten.

Naast het pensioenfonds functioneert De deelnemersvereniging Zelfstandige Kunstenaars AENA. Zij behartigt de belangen van de aangesloten kunstenaars en ziet toe op een zorgvuldige uitvoering van het pensioenreglement. De vereniging organiseert ieder jaar een ledenbijeenkomst. Bij de eerste ledenvergadering in 2009 werd speciaal het gedicht Leg iets Opzij geschreven en voorgedragen door Arthur Lava.

 
LEG IETS OPZIJ
 
Leg iets opzij. Leg elke gedachte aan later opzij.
Schuif alle vergezichten aan de kant en hoed je
voor een toekomst die jou toelacht als een hinderlaag.
Blijf daar weg. Wat heb je er te zoeken? Wie je daar
staat op te wachten, neemt je al je zorgeloosheid af.
 
Zet je kaarten eerder op het heden. Op dat eerlijke,
heerlijke, onophoudelijke heden. Dat zijn nieuwwaarde
graag aan je uitleent en van elke dag jouw grote dag maakt.
Ga beslist niet aan dit heden voorbij, maar ga er vol in.
Omarm het momentum. Verhef het vandaag tot kunst.
 
Ja kunstgenoten, koester die onmiddellijkheid der dingen
en laat je vermogen groeien, je vermogen om het heden
af te bakken tot onsterfelijkheid. Verzilver het nu of nooit.
Bulk van de inspiratie en bespaar niet op je scheppingsdrang.
Schep het urgente. Schep de laatste twijfels uit je hart.
 
Wantrouw wel de adviseurs, de premiejagers die jou aan
hun boezem drukken en beweren dat je moet beleggen,        
investeren, bijkopen en extra aanbetalen op je levensavond,
waar zij alvast wat slingers hebben opgehangen. Verderop
in de tijd, zeggen ze, daar wordt het pas echt leuk.
 
Geloof er niks van. Geloof alleen in de pure dagopbrengst
van je eigen bevlogenheid. En dat je die gelijk weer stukslaat.                             
Leef erop los. Ontkurk je volle tegenwoordigheid van geest                                  
en jaag alles erdoor. Want slechts door het gat in je hand zie je
veel perspectief in een hoogromantisch kunstenaarsbestaan.                                
 
Ja vrijbuiters, de aanvangsdatum van het grote feest is nu.                     
Niks oude dag! Nieuwe dag! Een moment zonder reserve,                     
een moment vol morgenlicht en levenslust. Ga niet verder dan hier.
Laat je niet in die doodlopende straat lokken. Die straat waar
aan het einde een spookachtig gebouw staat: het pensioengebouw.
 
Denk niet dat je nadagen hier een afterparty vieren. Welnee,
hier tref je alleen een gladharige teckel aan, die in een pot zit
en je toeblaft dat hij een serieuze metafoor is in een gedicht
van Arthur Lava. De hond in de pot. En als je hem wilt aaien,
wordt het razernij. Zo eng en surreëel is die gedachte aan later.
Leg haar meteen opzij.
 
© Arthur Lava
Dit gedicht is geschreven en voorgedragen ter gelegenheid van de eerste ledenvergadering van de Deelnemersvereniging Zelfstandige Kunstenaars AENA. Amsterdam, 13 oktober 2009.

Nieuwsgierig naar pensioenen? Op 18 juni a.s. aanstaande is opnieuw een ledenvergadering in Amsterdam. U ontvangt hiervoor als deelnemer persoonlijk een uitnodiging.

AENA:

© 2010 Geneco.nl

hosted by IBE-Hosting.nl | powered by cmsGear

Uitgelicht

Agenda

^
v